تبليغاتX
زندگی یک میلیاردیم ثانیه ای

یه ترانه ی ناتموم که هول هولکی توی یه جلسه شعر هفتگی سر همش کردم، هم کامل نیس،                      هم اشکال داره. امیدوارم یه روز کامل شده و تصحیح شده شو بزنم تو بلاگ:

 

اونقده خسته ام که روی کاناپه مردم             شیکمم کوچیک شده، زیادی غصه خوردم

اونقده خسته ام که چشام شدن 200 تا        می تونم بخوابم از الان تا عصر فردا

بوی گند جورابو می کشم تو وجودم              تاحالا هیچ وقت اینجوری کسل نبودم

اما باید واسه امشب خودمو بسازم               شام امشب میشه سوژه واسه شعرتازه م

باید این ریخت و قیافه رو صفایی بدم             با یه تیغ ژیلت و یه دوش، میشم خودم

میخوام امشب تو قرارمون کارستون کنم        تموم دلخوریاتو درب و داغون کنم

میخوام امشب بچه شم مث شب اولی        میخوام امشب مال تو باشم، امشب، ولی

ولی من هنوز غذای ظهرمم نخوردم             اونقده خسته ام که روی کاناپه مردم

+ نوشته شده در جمعه بیست و دوم شهریور 1387ساعت 23:31 توسط آبان |